Inteligencja Twojego Dziecka - część 2

Jolanta Gajda

Kategoria: Wychowanie dzieci

Format: dokument PDF
Ilość stron: 105
ISBN: 978-83-7521-199-3

Dowiedz się, jak aktywnie wspierać rozwój umysłu dziecka...

Przekonaj się, jak prostymi metodami możesz wspierać rozwój umysłu Twojego dziecka. Nie powierzaj szkole rozwijania umysłu Twojego dziecka. To, jak będzie sobie radziło w klasie, jak będzie umiało spożytkować wtłaczaną tam wiedzę, a przede wszystkim jak będzie umiało wykorzystać swoje własne wrodzone talenty i uzdolnienia i czy w ogóle będzie ich świadome - to zależy głównie od Ciebie. A wystarczy tak niewiele... Stawiać dziecku właściwe pytania, odpowiednio reagować na jego ciekawość, stosować proste ćwiczenia i zabawy, wykorzystywać zwykłe rutynowe czynności dnia codziennego do edukacji kilkulatka. Nawet tak prozaiczna czynność jak obieranie przez Ciebie ziemniaków może być dla Twojego dziecka bardzo kształcąca :) Chcesz wiedzieć więcej? Sięgnij więc po drugą część poradnika „ABC Mądrego Rodzica - Inteligencja Twojego dziecka". Dowiesz się z niej: czym jest inteligencja językowa i jakie działania podjąć, by ją rozwijać u swojego malucha dlaczego nie taki diabeł straszny, czyli jak rozwiniesz u dziecka inteligencję logiczno-matematyczną jakie ćwiczenia i zabawy stosować, by rozwinąć inteligencję wizualno-przestrzenną, naukową i emocjonalną na czym polega kreatywność i jak wspierać twórcze myślenie u swojego dziecka A na deser - poznasz 26 sposobów na to, jak rozwijać wszystkie wymienione tu rodzaje inteligencji dziecka w trakcie przygotowywania obiadu, a dokładniej - w trakcie obierania ziemniaków. Niemożliwe? A jednak :) Przeczytawszy tego ebooka, przekonasz się, że aktywne wspieranie rozwoju umysłu Twojego dziecka nie jest ani czasochłonne, ani kosztowne. Posyłając malucha do szkoły, wiele rodziców zastanawia się, jak ich dziecko da sobie radę w klasie, jakim będzie uczniem. Czy jest wystarczająco inteligentne? Czy poradzi sobie z nowymi wyzwaniami? I co ważniejsze: Czy edukacja szkolna zapewni dziecku sukces w dorosłym życiu? Tak naprawdę powodzenie Twojego dziecka zarówno w szkole, jak i potem w życiu dorosłym zależy od tego, jak Ty, jako rodzic wykorzystasz pierwsze 6-10 lat życia Twojego dziecka. A szkoła? Spójrz, co o szkole powiedział George Bernard Shaw: „Nie ma na świecie nic tak potwornego, stworzonego z myślą o niewinnych ludziach, jak szkoła. Przede wszystkim jest to więzienie. Ale pod pewnymi względami jest nawet bardziej okrutne. W więzieniu bowiem mogą się znęcać nad twoim ciałem, ale nie torturują twojego mózgu." Nie licz więc na to, że szkoła zadba o rozwinięcie wyjątkowych uzdolnień Twojego dziecka i o pełen rozkwit jego umysłu. Wytłumaczę Ci to obrazowo. Wyobraź sobie taką bajkową szkołę, do której przychodzą różne figury geometryczne - koła, trójkąty, romby, kwadraty, pięciokąty, także figury zupełnie nieregularne, nigdzie nieopisane, każda w innym kolorze. Wszystkie wyjątkowe i niepowtarzalne. I co robi owa szkoła? Bierze nożyczki i bezlitośnie przycina wszystkie figury do wytyczonego kształtu. Ciach z prawej, ciach z lewej, jeszcze z góry i z dołu - i z koła robi się szablonowy kwadracik... I tak równiutko przycina wszystkie figury. Te, co pierwotnie były kwadratami, miały trochę szczęścia, ale jeśli z wymiarem coś nie pasowało, to i one zostały „przystrzyżone". Mało tego, wszystkie kwadraciki o identycznych wymiarach trzeba jeszcze pomalować tym samym kolorem... I w ten sposób wyjątkowość każdej z figur została gdzieś zatracona... Oto, co mówi autorka ebooka: Wiele z dzieci idzie przez życie, będąc zupełnie nieświadome talentów i uzdolnień, z jakimi się urodziły. Dlaczego? Bo nikt nie zadał sobie trudu, żeby je odkryć... A można temu przecież zapobiec, podchodząc do spraw rodzicielstwa odpowiedzialnie i mądrze.

Zawartość ebooka: Inteligencja Twojego Dziecka - część 2

WSTĘP ISTOTA INTELIGENCJI JĘZYKOWEJ Podstawowe zasady Niezbędne są bodźce Łączyć nowe z tym, co znane i lubiane Zadawanie pytań Rozwój języka mówionego i wzbogacanie słownictwa Reguły językowe Rymowanki i wyliczanki Język receptywny (słuchanie i czytanie) Nauka liter i alfabetu Nauka pisania Nauka języka obcego Ćwiczenia i zabawy Właściwa ocena rozwoju dziecka INTELIGENCJA LOGICZNO-MATEMATYCZNA Istota inteligencji logiczno-matematycznej Odpowiednie nastawienie Trening czyni mistrza Gry i zabawy matematyczne Jak rozwijać matematyczne myślenie Przykładowe zadania INNE WYBRANE RODZAJE INTELIGENCJI Inteligencja wizualno-przestrzenna Ćwiczenia i zabawy Inteligencja naukowa Ćwiczenia i zabawy Inteligencja emocjonalna Ćwiczenia i zabawy KREATYWNOŚĆ, CZYLI TWÓRCZE MYŚLENIE Istota kreatywności Jak wspierać twórcze myślenie Ćwiczenia i zabawy ZAKOŃCZENIE,CZYLI O OBIERANIU ZIEMNIAKÓW SŁÓW KILKA ;-) BIBLIOGRAFIA

Fragment ebooka: Inteligencja Twojego Dziecka - część 2

Istota inteligencji językowej Inteligencja językowa może być rozwijana i wzmacniania w każdym wieku, na dowolnym etapie życia. Ty również - bez względu na swój wiek - masz szanse poczynić jeszcze spore postępy w tym zakresie ;-) Jednak bezsprzecznie najlepszym czasem na jej uaktywnienie są najwcześniejsze lata, kiedy mózg jest najbardziej podatny i najbardziej wrażliwy na oddziaływania otaczających bodźców. Inteligencja językowa zaczyna się rozwijać wcześniej niż przypuszczasz. Już w macicy niemowlę uczy się rozpoznawać głos matki. Po urodzeniu, od czwartego dnia życia, potrafi rozpoznawać używane przez nią wzorce intonacyjne języka. Przed ukończeniem roku zaczyna kojarzyć słowa z ich znaczeniami. W okresie między 9 miesiącem a 4 rokiem życia obserwujemy u naszych maluchów rozwój mowy. Przed upływem 18-tego miesiąca życia mały mówca zaczyna rozbudowywać swój słownik, który przed ukończeniem dwóch lat rozrośnie się do około dwóch tysięcy słów. Dzieci najlepiej chłoną język do szóstego roku życia i jest to najlepszy okres na rozwój inteligencji językowej. Okres od 9 do 13 lat jest natomiast niezwykle ważny, jeśli chodzi o naukę pojęć abstrakcyjnych, naukowych, swoistych dla różnych dyscyplin wiedzy. Gdybyśmy mieli prześledzić ścieżkę rozwojową inteligencji językowej, to wygląda ona mniej więcej w ten sposób: -rozumienie prostych słów -wypowiadanie prostych zdań -posiadanie podstawowych umiejętności w zakresie porozumiewania się -zwiększający się zasób słownictwa -zdolność opowiadania historii i dowcipów -opanowywanie podstaw czytania i pisania -czytanie w celu zdobywania wiedzy i dla przyjemności -pisanie różnego rodzaju tekstów dla różnych ludzi i z różnym przeznaczeniem -skuteczna komunikacja w zmiennych okolicznościach i środowiskach Te wszystkie umiejętności Twoje dziecko nabywa stopniowo, a Ty możesz w tym znacząco pomóc. Jak? O tym przeczytasz za chwilę. Inteligencja językowa jest zlokalizowana w lewej części mózgu, łączy się jednak z innymi obszarami inteligencji. Posługujemy się językiem rozmawiając o matematyce, muzyce czy sporcie, jednak nasza zdolność posługiwania się słowami wywodzi się z inteligencji językowej. Tutaj widać, jak ważna jest rola inteligencji językowej dla rozwoju innych jej rodzajów. Jeśli niedostatecznie rozwinie się w dziecku umiejętność rozumienia i posługiwania się językiem, będzie miało problemy w szkole nie tylko na lekcjach języka polskiego, ale może sobie również nie radzić z matematyką, przedmiotami przyrodniczymi czy nawet z lekcjami w-fu, gdzie trudno mu będzie zrozumieć polecenia nauczyciela czy reguły jakiejś gry drużynowej. Do tego wszystkiego niezbędne jest przecież dobre opanowanie języka ojczystego także na poziomie złożonych struktur składniowych. Podobnie ma się sprawa z nauką języka obcego. Opanowanie języka angielskiego, niemieckiego czy jakiegokolwiek innego wymaga określonych zdolności językowych. Znajomość zasad języka ojczystego zdecydowanie pomaga w nauczeniu się kolejnego. Dziecko, które nigdy nie zdołało przyswoić sobie dobrze fonologii, semantyki i składni w ojczystym języku, najprawdopodobniej napotka jeszcze większe trudności w nauce angielskiego. Dlatego, z myślą o przyszłej edukacji dziecka, należy jak najwcześniej - poprzez dostarczanie odpowiednich bodźców - dbać o jego rozwój w tym zakresie. Wspomaganie rozwoju inteligencji językowej ma jeszcze wiele innych atutów. Biegłe posługiwanie się językiem ojczystym jest dla pamięci dziecka niczym dobrej jakości smar zmniejszający tarcie. Słowne opracowanie nowych informacji ułatwia ich zatrzymanie w pamięci długotrwałej. Jeśli - przykładowo - dziecko uczy się przyrody i potrafi treść przedstawioną w podręczniku ująć własnymi słowami (czyli wykorzysta do tego swoje zasoby językowe), to zapamięta wszelkie fakty w stosunkowo krótkim czasie. Natomiast jeśli jego zasób słownictwa jest tak ubogi, że nie wystarcza do przedstawienia treści we własnej postaci językowej, to będzie próbowało wyuczyć się przedmiotu mechanicznie na pamięć, co jest mało efektywne. Język jest również kluczem do lepszego rozumienia pojęć. Posiadając dużą sprawność językową, szybciej uczymy się nowych terminów. Po pierwsze dlatego, że łatwiej rozumiemy ich definicje, a po drugie dlatego, że wiele można wywnioskować z budowy samego wyrazu. Język ułatwia pozyskiwanie i zachowywanie przyjaciół. Będąc „wygadanym" i mając lekkość wypowiadania się, szybko znajdujemy bliskich sobie ludzi. Jednym z aspektów inteligencji językowej jest też zdolność odkrywania skojarzeń w żartach, ukrytych sensów i aluzji w zabawnych historyjkach, co bardzo pomaga w kontaktach społecznych. Do zdobycia pewności siebie, nawiązania dobrych stosunków z kolegami, uporania się w życiu z nieuniknionymi stresami potrzebna jest więc dzieciom potężna artyleria językowa. Im bogatsze słownictwo i lepsze opanowanie składni, tym precyzyjniej można wyrazić swoje zdanie, ubrać w słowa swoje myśli, bronić swoich argumentów w sporze - jednym słowem można lepiej komunikować się z innymi. Elastyczne posługiwanie się językiem (przy czym nie chodzi tu o gimnastykę narządu mowy :-)) umożliwia bardziej kreatywne podchodzenie do problemów. Przedstawienie czegoś innymi słowami pozwala na szersze spojrzenie na problem, ujrzenie go z innej perspektywy. Język pozwala także na lepsze wyrażanie własnych emocji. Wszyscy ludzie potrzebują dobrze rozwiniętej inteligencji językowej, żeby skutecznie wyrażać to, czego chcą lub potrzebują. Dziecko o dobrze rozwiniętej inteligencji językowej uczy się poprzez mówienie, słuchanie, czytanie i pisanie; dlatego nauka przychodzi mu z łatwością. Ponadto szybciej nawiązuje kontakty z innymi ludźmi. Mam nadzieję, że udało mi się Ciebie przekonać, jak ważna jest dbałość o rozwój językowy Twojego dziecka, nawet jeśli marzy Ci się dla niego np. kariera matematycznego geniusza czy światowej sławy sportowca. Nie każde dziecko, rzecz jasna, wyrośnie na rozchwytywanego gawędziarza czy dowcipną duszę towarzystwa. Ale nie o to przecież chodzi. Jeśli przejawia inne zdolności - skoncentrujmy się na ich rozwijaniu i wzmacnianiu, ale nie zaniedbujmy zabaw i ćwiczeń rozwijających mówienie, pisanie, czytanie i rozumienie. Inteligencja językowa nie musi przejawiać się gadatliwością i wprawianiem słuchaczy w zachwyt. Może mieć również postać talentu pisarskiego, charakterystycznego nie tylko dla autorów książek, ale też dla dziennikarzy, felietonistów, poetów. Po czym poznasz, czy Twoje dziecko przejawia talent pisarski? Oto pewne symptomy: - dziecko czyta płynnie od bardzo wczesnego dzieciństwa, samo chętnie sięga po książkę, czyta z przyjemnością i zrozumieniem - wyprzedza rówieśników w umiejętności pisania - z łatwością potrafi wymyślać logiczne i ciekawe historyjki, z niezwykłym lub nieoczekiwanym zakończeniem - używa szczegółów, aby wzbogacić i uwiarygodnić opowiadanie - w tym co pisze, nie odbiega od tematu i nie traci wątku - zarówno w mowie jak i w piśmie posługuje się bogatym słownictwem - lubi zapisywać swoje myśli i pomysły - potrafi sprawić, że postacie przez nie stworzone wydają się prawdziwe - jest bystrym i wnikliwym obserwatorem ludzkich zachowań, jest wrażliwe na uczucia innych i potrafi rozpoznać ukryte intencje ludzkich zachowań. Jeśli dostrzegasz w swoim dziecku wiele z powyższych cech, to nie pozostaje nic innego jak pogratulować. Z Twojej pociechy może wyrosnąć wielki pisarz, którego książki będą rozchwytywane wśród dzieci lub dorosłych. Kto wie, może kolejny noblista. Uważasz, że bujam w obłokach? Coś Ci więc powiem: NIGDY, przenigdy nie mów, że coś jest niemożliwe, że to fantazjowanie. Nie zawężaj dziecku pola osiągnięć, nie ograniczaj jego możliwości własnym sposobem myślenia i sceptycznym nastawieniem. W żaden sposób nie pomożesz tym swojemu maluchowi, a wręcz możesz bardzo zaszkodzić. Jest to taka dygresja, która równie dobrze może pojawić się także w rozdziałach opisujących inne typy inteligencji. Jest ona zawsze prawdziwa i aktualna... Myślę, że wiesz już mniej więcej, czym jest inteligencja językowa i jak się przejawia w praktyce. Pytanie - jak ją rozwijać? Jakie zabawy i ćwiczenia stosować? Na które umiejętności szczególnie zwracać uwagę? W kolejnych podrozdziałach znajdziesz odpowiedź na te pytania. Podstawowe zasady Jeśli nie masz czasu na przeczytanie całego rozdziału o rozwijaniu inteligencji językowej, to przeczytaj chociaż podstawowe zasady. Bez nich - naprawdę - ani rusz :-). Niezbędne są bodźce O tym już pisałam przy okazji rozważań na temat budowy mózgu, ale warto to powtórzyć jeszcze raz. Do rozwoju NIEZBĘDNE SĄ BODŹCE. Wyczucie języka rozwija się poprzez używanie języka, słuchanie słów, widzenie słów, czytanie słów i pisanie słów. Umiejętność ta pojawia się w kontekście interakcji dziecka z dorosłymi, a także z innymi dziećmi. Dziecko musi być ZANURZONE W JĘZYKU. Już od momentu narodzin. Jeśli maluch: -ma jedynie sporadyczny kontakt z dorosłymi, -ma rzadką możliwość słuchania rodziców, bo mama i tata są zbyt zapracowani, by z nim pogawędzić „o wszystkim i o niczym", -nie zna przyjemności słuchania bajek czytanych wieczorem przez ukochaną osobę („bo kto by na to znalazł cierpliwość i czas"), -jest nadmiernie strofowany, gdy o czymś opowiada, bo „przeszkadza dorosłym" lub mama czy tata nie ma czasu słuchać dziecięcych wywodów, -nie ma możliwości podejmowania pierwszych prób pisarskich, zanim pójdzie do szkoły („bo przecież od tego jest szkoła, by nauczyć go pisać") to takie dziecko będzie miało w przyszłości olbrzymie kłopoty. I to nie tylko na lekcjach j. polskiego, ale także i w wielu innych dziedzinach szkolnych i życiowych. To może się wydawać oczywiste, ale wolałam tę podstawową zasadę tu umieścić. Ot tak, żeby była jasność :-). Łączyć nowe z tym, co znane i lubiane Dzieci najlepiej doskonalą umiejętności językowe przez czytanie, pisanie, słuchanie i rozmowy NA BLISKIE IM TEMATY. Dlatego zachęcaj dziecko do rozmów o tym, co je interesuje. Pamiętaj przy tym, że nie zawsze jest tak, że to, co interesuje Twojego kilkulatka, będzie interesowało także Ciebie. Ale to nie rolą dziecka jest dostosowanie się do Twoich potrzeb, tylko na odwrót :-). Mój syn na przykład interesuje się światem dinozaurów i potrafi o nich opowiadać godzinami. Ja - szczerze mówiąc - nie bardzo mam ochotę słuchać szczegółów na temat tego, czy tyranozaur był mięso- czy padlinożercą i ile metrów długości miały zauropody, ale zawsze staram się słuchać syna z uwagą, bo wiem, ile to dla niego znaczy. Dzięki tym opowieściom „mały odkrywca" lepiej zapamiętuje czytane przez siebie fakty, rozwija swój język, słownictwo, płynność mówienia, pogłębia swoją pasję (w trakcie rozmowy nasuwają się różne pytania i nowe wnioski) i - co chyba najważniejsze - rozmowy te umacniają emocjonalną więź między mną a synem. To ostatnie ma olbrzymie znaczenie w rozwoju małego człowieka. Poza rozmowami bardzo wartościowe jest czytanie książek. Znajdź książeczki, które będą interesujące dla Twojego malucha i czytaj mu je, a potem czytajcie je wspólnie. Nie ma tu uniwersalnej tematyki, która byłaby dobra dla wszystkich dzieci (no, może poza bajkami i baśniami, choć i tu jest duża różnorodność). Znów podam jako przykład swoje pociechy. Syn, w wieku przedszkolnym, (poza baśniami) lubił książeczki z ciekawostkami na temat zwierząt i świata przyrody. Córka natomiast była zupełnie obojętna na „naukowe nowinki" i preferowała opowieści o małych dziewczynkach w różowych sukienkach, misiach z czerwonymi kokardami, psotnych szczeniaczkach i puszystych kotkach :-). Pozwalałam dzieciom na wybór tematyki, ponieważ zmuszanie do czytania tego, co dziecko uzna za nudne, wywoła jedynie niechęć do książek i słowa pisanego. Jeśli będziesz dobierać książki tak, by były one dla dziecka zajmujące i ciekawe, to będzie ono słuchało, a później samo czytało z przyjemnością. Nawiązuj do tego, co ostatnio je zafascynowało lub o czym ciekawym (ciekawym dla dziecka!) ostatnio usłyszało. Szczególnie ważna jest ta zasada przy dzieciach, które już chodzą do szkoły i czytają bardzo opornie. Ponieważ mają z tym problemy, nie lubią czytać i unikają książek jak ognia. Można dziecku pomóc i zachęcić je do lektury, wykorzystując jego zainteresowania. Jeśli Twój syn pasjonuje się samochodami rajdowymi, zachęć go, by rozmawiał i pisał o samochodach, by czytał magazyny motoryzacyjne. Jeśli obejrzał jakiś program, który go zainteresował, znajdź książkę o podobnej tematyce. Niech rozwija umiejętności językowe w tych dziedzinach, które go „kręcą" i o których dużo wie lub chciałby wiedzieć. Podobnie jest z nauką pisania. Pisanie jako „sztuka dla sztuki" nie wszystkim sprawia przyjemność. Spróbuj znaleźć prawdziwy powód napisania czegoś, a także kogoś, kto będzie chciał czytać to, co napisze dziecko. Zamiast kazać dziecku przepisać pół strony tekstu z podręcznika w celu poćwiczenia ortografii, znajdź dla niego (lub sam stwórz) odpowiednie krzyżówki, rebusy i zagadki, które spełnią tę samą rolę. Dziecko połączy przyjemne z pożytecznym. Szukając możliwości twórczego wykorzystania zainteresowań i upodobań dziecka pamiętaj, by nie oczekiwać, że dziecko będzie automatycznie lubiło to samo, co Ty. Daj mu szansę wyboru własnych lektur, tematów i szansę powiedzenia Tobie, co o nich myśli.