Policyjne Ju-Jitsu

Louis Shomer

Kategoria: Ciało i duch

Format: dokument PDF
Ilość stron: 156
ISBN: 978-83-7521-441-3

Wszystko to, czego byli uczeni policjanci w USA i żołnierze Piechoty Morskiej. Wyjątkowa pod każdym względem publikacja - wznowiona edycja - w formie elektronicznej.

Dwa klasyczne samouczki ju-jitsu: "Policyjne Ju-Jistu" Louisa Shomera wraz ze specjalnym dodatkiem "Chwyty ju-jitsu" Vikinga Cronholma, mogą być najprostszą, najszybszą i najskuteczniejszą metodą poprawienia osobistego bezpieczeństwa Twojego oraz bezpieczeństwa Twoich bliskich. Skoro uważasz, zresztą całkiem słusznie, że warto by każdy nauczył się pływać, warto pomyśleć także o umiejętności skutecznej samoobrony. Pomyśl jak pewnie będziesz się czuł wiedząc, że możesz bez problemu obronić się przed nawet najbardziej rosłym przeciwnikiem, wykorzystując moc chwytów ju-jitsu. Nawet nie wyobrażasz sobie jakie to jest proste. Wszystko to, czego o ju-jitsu byli uczeni policjanci w USA i żołnierze Piechoty Morskiej Poznaj wiecznie aktualne zasady samoobrony opartej na japońskiej sztuce walki "bez walki" jaką jest ju-jitsu. Jeśli interesują Cię sztuki walki, już za chwilę będziesz mógł dowiedzieć się, czego uczyli się już ponad 70 lat temu amerykańscy marines oraz policjanci, a przede wszystkim nauczyć się tego samego. "Policyjne Ju-Jitsu" to dobry podręcznik zarówno dla całkiem początkujących, jak i interesujące źródło nowych technik i pomysłów dla ludzi znających się już na rzeczy. Ju-jitsu kieruje się przede wszystkim trzema zasadami: Ustąp aby zwyciężyć Minimum wysiłku, maksimum skuteczności Przez czynienie sobie dobra nawzajem do dobra ogółu Jeśli chcesz się dowiedzieć jak w prosty sposób wykorzystać te zasady w praktyce, dzięki sztuce ju-jitsu i zdajesz sobie sprawę z tego jak bardzo te umiejętności zwiększą Twoje bezpieczeństwo, zamów już teraz i zacznij ćwiczyć. Dodatkowo, oprócz publikacji liczącej 120 stron, otrzymasz także: BONUS SPECJALNY Chwyty Ju-Jitsu, autorstwa Vikinga Cronholma, uznawanego za ojca skandynawskiego Ju-Jitsu. Publikacja wydana pierwszy raz w 1908 roku! Zawiera 23 specjalne, odkurzone i skuteczne chwyty ju-jitsu.

Zawartość ebooka: Policyjne Ju-Jitsu

Od tłumacza Przedmowa Na co powinieneś zwrócić uwagę Podstawowe ju-jitsu Prosty chwyt za kciuk "Dajcie mi punkt podparcia!", czyli dźwignia na ramię Hammerlock Rzut przez biodro z uchwytem za klapę Spadający głaz Zamknięcie debaty Zgięcie nadgarstka, pchnięcie ręką i rzut przez nogę Dobrze wykorzystany łokieć Rozbrojenie uzbrojonego awanturnika Orle skrzydło Połykanie jabłka Każdy swoim własnym policjantem Tańczący derwisz Duszenie Diabelski młyn Upadek boksera Opuszczany most Jeszcze trochę utarczek z bokserami Niewyszkolona prawa otrzymuje lekcję Wiatrak Wiatrak (druga wersja) Terapia awersyjna Popychadło Popychanie wte i we wte Przewracanie żółwia Żółw błotny Nożyce Młynek modlitewny Dyskutujemy sobie o tym i owym Zapasy Nożyce na tułów Dźwignia na staw skokowy i palce u nogi Kombinacja dźwigni na ramie i oplecenia nogi Dyby z kontrolą tułowia Pociągnięcie za ramię i rzut w bok przez plecy z uchwytem za nogę Latająca kobyła Parę ogólnych słów na temat zapasów

Fragment ebooka: Policyjne Ju-Jitsu

Od tłumacza Ta niewielka, wydana 70 lat temu książeczka, jest interesująca z wielu różnych względów. Po pierwsze, i to jest oczywiście najważniejsze, jako naprawdę znakomity, mimo swych niewielkich rozmiarów, podręcznik samoobrony, opisujący w zrozumiały, a często także dość zabawny sposób kilkadziesiąt nietrudnych do wykonania i bardzo skutecznych technik ju-jitsu. Plus kilka użytecznych technik rodem z amerykańskich zapasów. „Policyjne ju-jitsu" to dobry podręcznik dla całkiem początkujących, jak i interesujące źródło nowych technik i pomysłów dla ludzi znających się już na rzeczy. Szczególnie, że jest to z pasją i zabawnie napisana książeczka, która w dodatku ma drugie dno i nadaje się do czytania między wierszami. Zawarto w niej, i to jest w mojej opinii cenne, znacznie więcej, niż tylko zestawienie kilkudziesięciu oderwanych chwytów, czego można by się było spodziewać po tak niewielkiej publikacji. Większość opisanych tutaj technik łączy się bowiem w naturalny sposób w pewne grupy, oparte na tych samych podstawowych zasadach, a różniące się między sobą tylko szczegółami. Do czego, nawiasem mówiąc, bardzo się przydała się specyficzna „fabularna" miejscami forma, czyli wszystkie te „opowiastki z życia wzięte". Gdyby nie one, trzeba by było dokładnie opisywać każdą technikę, kładąc nacisk na podkreślanie różnic między nimi. Z pewnością dałoby to raczej nudną lekturę. Forma książki pozwala na przedstawienie każdego chwytu, jako całkiem odrębne rozwiązanie konkretnego problemu - raz nas napada rozjuszony kibic, innym razem ktoś chce nam ukraść dziesięć dolarów itd. Po opanowaniu dobrze wszystkich z pozoru odrębnych chwytów, uczący się sam z czasem powinien wniknąć w ich istotę i potrafić wyodrębnić ich wspólne zasady, co w przyszłości pozwoli mu także w spontaniczny sposób tworzyć nowe, przydatne w nowych sytuacjach, warianty. Niektóre techniki ju-jitsu opisane w tej książce nie są szeroko znane i trudno je znaleźć w innych publikacjach. Wszystkie pochodzą z ogromnego repertuaru technik dawnego ju-jitsu, ale przeważnie nie tych, które zostały stosunkowo szeroko spopularyzowane dzięki temu, że weszły w skład judo, a potem inspirowanych częściowo przez judo różnych nowoczesnych form i szkół ju-jitsu. Oczywiście to dawne, autentyczne ju-jitsu w niczym nie było gorsze, jeśli nie odwrotnie. W końcu ludzka anatomia się nie zmienia, zasady fizyki pozostają te same, i naprawdę nie wszystko, co akurat dzisiaj jest modne, musi być najlepsze. Nie weszły bynajmniej nie dlatego, by były nieskuteczne lub specjalnie trudne do wykonania. Przyczyny były inne, a najważniejszą była niezgodność z „filozofią" judo. W judo, z założenia nie ma takich technik jak uderzenia, dźwignie na palce, nadgarstki, stawy nóg, kręgosłup, wszelkie ataki dłonią na gardło czy twarz, a dozwolone duszenia są ograniczone do kilku ściśle określonych rodzajów. Co jeszcze można powiedzieć o tej książce... Może to, że jej forma nie jest typowa dla podręczników ju-jitsu, bowiem są w niej te wszystkie „opowiastki z życia", oraz różne odniesienia i aluzje - czasem niełatwe do zrozumienia z oddalenia 20 tysięcy kilometrów i siedemdziesięciu lat. Warto więc było niektóre rzeczy wyjaśnić. Stąd ta przedmowa i przypisy od tłumacza. (Przy okazji wyjaśniam, że wszystkie przypisy w tej książce pochodzą ode mnie.) Dzięki przypisom można także było zwrócić uwagę Czytelników na pewne, poniekąd drugorzędne, ale interesujące rzeczy. Warto na przykład zdawać sobie sprawę z historycznego kontekstu publikacji tej książki. Były to przecież lata wielkiej i, bez owijania w bawełnę - niezwykle brutalnej - ekspansji Japonii w Azji. Rok jej wydania - 1937, to dokładnie ten sam rok, w którym Japończycy zdobyli Pekin Szanghaj, Nankin i Tiensin. Za cztery lata nastąpi Pearl Harbour. Powiem z góry, że jeśli kogoś takie sprawy nie interesują, to śmiało może zrezygnować z dalszego czytania tej przedmowy i przejść do samego tekstu. Wracając do historii... Zainteresowanym nią przypomnę, że w tym okresie USA energicznie sprzeciwiało się na polu dyplomatycznym japońskiemu imperializmowi, co w końcu doprowadziło do podstępnego japońskiego ataku na amerykańską flotę zgromadzoną w Pearl Harbour i długiej, krwawej wojny na Pacyfiku, zakończonej zrzuceniem bomb atomowych na Hiroshimę i Nagasaki. I ta książeczka została wydana w Stanach na zaledwie cztery lata przed tym wszystkim. To bardzo specjalny kontekst historyczny dla książeczki wychwalającej Japonię, a wydanej w USA. Warto w związku z tym wziąć poprawkę na niektóre twierdzenia autora książki, który nie zawsze jest całkiem bezstronny. Pro-japońska wymowa tej książeczki zaczyna się już od okładki, gdzie tłem dla wyczynów dzielnego policjanta jest ogromne zachodzące słońce. Zresztą takie samo zachodzące słońce stanowi przecież tło dosłownie każdej zawartej w niej ilustracji! Skoro już jesteśmy przy lokalizowaniu daty wydania tej książki - był to rok 1937 - na tablicy chronologicznej świata, to warto zwrócić uwagę, że zaledwie cztery lata wcześniej odwołano prohibicję. Prohibicja zaś, to okres rozkwitu gangów i brutalnej przestępczości, kiedy amerykańska policja bardziej może, niż kiedykolwiek potrzebowała skutecznych środków, już nie tylko do ich zwalczania, ale także do osobistej obrony. Książeczka, którą Czytelnik ma w tej chwili przed sobą, wpisuje się także, jeśli nie przede wszystkim, i w ten właśnie kontekst. Przyznam, że dla mnie wszystkie te dodatkowe sprawy czynią ją jeszcze bardziej fascynującą. No a poza tym jest tu przecież masa użytecznych, praktycznych informacji na temat ju-jitsu, co jest oczywiście najważniejsze. [..] Na co powinieneś zwrócić uwagę Praktykujący ju-jitsu nie potrzebuje ogromnej wiedzy na temat ludzkiej anatomii, aby samemu potrafić zlokalizować kilka niezwykle wrażliwych punktów i paraliżujących centrów nerwowych na ciele człowieka. Niemal każdy wie na przykład, że istnieje miejsce pod uszami, którego naciśnięcie wywołuje piekielny, promieniujący ból, mogący łatwo obezwładnić napastnika. Także i to, że w miejscu połączenia łokcia z przedramieniem znajduje się „śmieszna kostka"7, za pomocą której, jeśli się nią umiejętnie pomanipuluje, można łatwo przeciwnika rozbroić. Albo to, że golenie są niezwykle wrażliwe na ból i wytrzymują tylko bardzo słaby nacisk. Rysunki umieszczone w tej książce wyraźnie pokazują, gdzie znajdują się wrażliwe punkty, które należy atakować, zaś opisane tu chwyty pozwolą wykonującemu je znaleźć się w pozycji umożliwiającej skuteczne wykorzystanie wspomnianej tu przed chwilą powszechnej wiedzy. Pamiętaj, że niektóre z technik ju-jitsu mogą się stać niebezpieczne w niedoświadczonych rękach. Jeśli dasz się ponieść temperamentowi, jeśli włożysz za wiele energii w jakieś pchnięcie albo pociągnięcie, to łatwo możesz zrobić trwałą krzywdę koledze, który pomaga Ci w ćwiczeniach jako Twój partner. A zatem spokojnie!